c7a88dfb

Psychological Skills in TacMed training

Fri, 03 Feb 2023 10:33:17 GMT

Stress Exposure Training

Zoals Lauria schrijft: 'Emergency Care Providers Jobs are stressful. The management of critically ill or injured patients demonstrates characteristics of "crisis" situations: circumstances rife with uncertainty, potential threat to life, necessity to take immediate action, and at least partial inability to control aspects of the situation'. "These are high-stress events with critical stakes; optimal performance in these situations is essential.

Dit vergt gedegen opleiding en training, liefst evidence based en omvat technische, tactische en mentale vaardigheden. Daarnaast is een goede fysieke gesteldheid (energie/kracht) noodzakelijk om maximaal te presteren. Hoe weet jij hoe je reageert in nieuwe stressvolle situaties?, wat jouw inschatting van de situatie doet met je cognitie, voelen, fysieke gestel en gedrag?, wat blijft er van je (routine) vaardigheden over wanneer het tegenzit en er sprake is van een scala aan stressoren (omgevingsfactoren, individuele factoren, taakfactoren en team factoren?

"je weet pas hoe een appeltaart smaakt, wanneer je geproefd heb"! Oefenen en ervaren dus. De 3 fasen van stress exposure training verweven in opleiding en training is een prachtig middel. Fase 2 betreft het aanleren van technieken om de stress/pressure reactie te kunnen beïnvloeden. Lauria schreef daarover een prachtig artikel (gericht om emergency medicine, maar toepasbaar voor alle frontlinie beroepen). Zij PEPS (Performance Enhancing Psychological Skills) zijn heel concreet. Aanrader om nog eens te bestuderen. Wil je meer weten over Stress Exposure Training? Het boek van Terry Wollert en Jeff Quail (Setcan.com) geeft hier duidelijke uitleg over en wil je nog meer weten over "pressure solutions", dan is How to Perform under Pressure, The science of doing your best when it matters most een aanrader. Hieronder alvast een link naar artikel van Lauria.

publicaties TCCC NMGT en Medisch Contact

Sat, 08 Oct 2022 11:52:41 GMT

Publicaties TCCC in NMGT en Medisch Contact

TCCC heeft veel gebracht voor de tactical medicine community en doet dat nog steeds. Het heeft geleid tot meer evidence based medicine in tactische omgeving. Al vanaf 2000 hebben mijn collega's en ik ons bezig gehouden met de ontwikkelingen op het gebied van Tactical Combat Casualty Care en de opgedane kennis hebben we in de loop der jaren steeds proberen te delen met anderen.

Dat blijven we doen! Geinteresseerd? Klik op de onderstaande hyperlink.

Bone Injection Gun foutje

Wed, 24 Aug 2022 13:39:58 GMT

Hoe eenvoudige handelingen minder vanzelfsprekend worden in een veranderde situatie

interview

Thu, 17 Mar 2022 15:43:18 GMT

Nieuwe alinea

Why I recommend this book

Thu, 10 Mar 2022 13:37:09 GMT

Frontline Training

Handbook for education and training for frontline professionals

Author: Erik Hein

Combining military and medical tasks in life-threatening situations places high demands on the education and training of these professionals. Applying Tactical Combat Casualty Care (TCCC), the doctrine we use in the Netherlands in military prehospital healthcare, in an operational environment, is more than just learning a number of prescribed hard skills. More is needed to prepare operators for deployment and to achieve the goal, namely 'zero preventable deaths'. That 'more' concerns human skills and didactic skills.

With Frontline Training Erik Hein has succeeded in combining national and international knowledge and experience, both civil and military, regarding education and training of frontline professionals, thus offering a broad and up-to-date overview of the most current scientific knowledge in the field of conflict management. and violence control and of education and training in these areas. Information that is necessary for everyone involved in education and training of frontline professions to achieve objectives. For Tactical Combat Casualty Care related professions, this book, together with the publicly available TCCC training curriculum (www.deployedmedicine.com) forms a thorough basis for educators and trainers.

Erik Hein scanned the international literature and brought it together in 21 essential parts or ;building blocks’. Jaap Timmer writes in the foreword: ”building block 22 number could be: develop a clear set of proven and successful working methods (procedures, drills) for (potentially) dangerous situations for each task field and train the officers in this. In that regard, we can use the TCCC guidelines within the expertise area of Tactical Medicine, within which four training levels can be distinguished (Tier 1 to 4).

In parts 1 and 2 of the book the 21 building blocks are elaborated and in the third part the experiences and visions of a number of teachers, trainers and researchers from military and civilian practice are presented.

21 evidence-based building blocks for Frontline training

Mission and vision

Conflict management and violence management trainers need a mission and a vision for their profession as a foundation for effective and accountable education. In this building block, a mission and a vision are provided.

2. Situation awareness

Simply put, situation awareness means 'knowing what is happening'. The image you have of the situation will determine your actions. Situation awareness is the first and crucial step in all actions we take during conflict management and violence management.

3. Judging and Deciding

After processing and interpreting all information in the 'situation awareness' phase, the next step is to judge and decide what to do. Researchers believe that violence professionals should above all be 'expert decision-makers'. Depending on the situation, decision-making can be done in several ways. In order to provide trainers with tools, some models and applications for the training are discussed.

4. Develop adaptive expertise

The aim of the first responder training is to train adaptive experts: professionals who can use their knowledge, skills and attitude at the right time. And they can switch between routine situations and non-routine situations. This requires targeted training.

5. Communication

This building block is about effective communication in the conflict management and violence management training. This concerns communication from trainer to participants and communication strategies that participants can use in their work. The latter includes communication with the public, mutual and tactical communication, crisis communication and communication in negotiation situations.

6. Act tactfully

Acting tactfully is one of the three pillars of our vision on conflict management and violence control. The other two are confidence and tactics. Acting tactfully is acting in such a way that security is guaranteed and that the rule of law is protected and maintained, while at the same time we remain in relationship and maintain trust. Acting tactfully is always a balance between security and relationship.

7. Leadership and assertive followership

Leadership is an important building block, also in training. In other words, especially in training. Leadership, in the words of Admiral William McRaven, is to create the conditions for others to do their best work. Leadership is not possible without assertive followership, i.e. professionals who can listen and execute well, but also think along and ask the right questions.

8. Teamwork

Collaboration occurs when people work in teams towards a common goal. In this building block, trainers are given some tools to provide effective team training aimed at collaboration.

9. Tactical action and physical intervention

This building block is about actually acting in conflict and violent situations.

10. Dealing with Stress and Fatigue

Acute and chronic stress and fatigue affect performance. In these building blocks we discuss what stress and fatigue are, the difference with performing under pressure and what effects they have on performance in conflict and violence management situations.

11. Dealing with Emotions

This building block was written especially for this book by Sports & Performance Psychologists Sebastiaan Buurma and Vincent Siderius. Both specialize in optimal human functioning and believe that using emotional intelligence is key to maximizing performance and mental health. Developing practical and qualitative tools based on the sharpest scientific insights, with which everyone can learn to apply emotional intelligence.

12. Moral Power

This building block was written by Drs. Mirjam van Limpt, who works for the police academy in the Netherlands. She is a psychologist, teacher/trainer/researcher in moral capacity and counselor on moral and mental issues. From her description of the moral dimension of professional action, trainers can design education and training in which the elements of moral ability are made explicit and can be practiced.

13. Non-Technical Skills

In this building block, the evidence-based and internationally renowned seven non-technical skills (NTV) are elaborated into fifteen core behaviors from crew resource management. Training this NTV is the most effective way to turn groups into real teams, who achieve their goals and tasks safely and effectively.

14. Vision of Teaching

You don't just teach. As a trainer you are not neutral. What you do and what you don't do has to do with your own view of education and training. This building block describes an educational vision that can serve as a starting point for your own way of working.

15. Know Yourself

Participants do not see a 'trade' but a person. The trainer always takes himself to the training and his own personal characteristics largely determine the effect of the training. Effective training requires that a trainer is aware of his professional roles, the influence of his own behavior and important personal characteristics.

16. Knowing how people learn

You can't teach until you know how people learn. If you know how people process information and convert it into learning. If you know what role reinforcement, punishment and active knowledge building play. If you have knowledge of social learning but also experiential learning and current motor learning theories. This chapter discusses the five most important theories of learning psychology and some influential models in the field of learning.

17. Excellent teaching.

In the previous building block you learn how people learn. Fitting into this building block is applied in didactics and methodology. It is discussed how you transfer something and in what order.

18. Reflecting and Giving Feedback

We do it every day as a trainer: giving feedback and guiding reflection. But how does it work and what is effective? This building block discusses what you as a trainer need to know about feedback and reflection and the difference between the two. Attention is also paid to 'the art of asking questions', which is an underlying basic skill for feedback and guiding reflection.

19. Scenario and Simulation Training

Here we briefly discuss what a simulation and what a scenario is. Simulation training is the imitation of (part of) reality. It's pretending. Children do it when they play "mother and father" or "war". And in our heads we simulate future situations all day long and we think about what we are going to do and say in those situations. Simulation training is a form of experiential learning that is very similar to practice and therefore has a large transfer to that practice. A scenario is a description of a particular event or series of events that have occurred or are yet to occur. During a simulation training you simulate certain scenarios with more or fewer variables and choices.

20. Stress Exposure Training

Stress exposure training (SET) is an evidence-based method to teach people to perform better in stressful situations and under pressure.

21. Eight transfer keys

Training is a lie, is the title of a famous article. The message from the author: with no less than 70-80% of all training sessions, nothing is done in practice. The same sound comes from research by Jolanda Botke about training for the police: transfer is the Achilles heel of training. So the question is: why would you give training if nobody does anything with it and you leave the transfer to chance? Transfer of training is the extent to which what is learned in the training is applied in practice. Training is only successful according to PhD research by Jolanda Botke if organizations take transfer seriously: “if organizations aspire to improve such transfer, then they should be specific about the intended posttraining behaviors and performance and the situations in which these outcomes should emerge”. The good news is: improvement is possible, because with the so-called 'transfer keys' you can consciously influence transfer. This building block is largely based on the work of Dr. Ina Weinbauer-Heidel (‘What Makes Training Really Work’) and the work of Jolanda Botke. The latter obtained her doctorate for research into the transfer of soft skills training to the Dutch police.

Waarom ik Frontlinie training aanraad!

Thu, 10 Mar 2022 13:23:57 GMT

Erik Hein

Frontlinie Training

Handboek voor onderwijs en training aan medewerkers werkzaam in de frontlinie

Tactical Combat Casualty Care (TCCC), een zoals Hein het noemt ‘Frontlinie beroep’, is meer dan een aantal voorschreven hardskills. Combineren van de militaire taken en medische taken in levensbedreigende situaties stelt hoge eisen aan de opleiding en training van deze professionals.

Om operators inzet gereed te maken en het doel, namelijk ‘zero preventable deaths’ te behalen is er meer nodig. Dat ‘meer’ betreft human skills en didactische skills.

Met Frontlinie Training is het Erik Hein gelukt om nationale en internationale kennis en ervaring, zowel civiel als militair over opleiden en trainen van frontlinie beroepen te bundelen en zo een breed en actueel overzicht te bieden van de meest actuele wetenschappelijke kennis op het gebied van conflict management en geweld beheersing en van het onderwijs en training op deze terreinen. Alhoewel Hein afkomstig is uit de politiewereld, blijken er zeer veel overeenkomsten te zijn met het opleiden van militairen.

Informatie die voor iedereen die betrokken is bij opleiden en trainen van frontlinie beroepen noodzakelijk is om doelstellingen te bereiken. Voor Tactical Combat Casualty Care gerelateerde beroepen vormt het samen met het openbaar beschikbare TCCC opleidingscurriculum (www.deployedmedicine.com) een basis voor opleiders en trainers.

Hein heeft de internationale literatuur gescand en overzichtelijk samengebracht in 21 essentiële onderdelen. Jaap Timmer schrijft in het voorwoord:”bouwsteen 22 nummer zou kunnen zijn: ontwikkel voor elk taakveld een overzichtelijke set van bewezen en succesvolle werkwijzen (procedures, drills) voor (potentieel) gevaarlijke situaties en leidt de agenten daarin op. Wat dat betreft kunnen we daarbij binnen het expertise gebied Tactical Medicine gebruik maken van de TCCC guidelines waarbinnen 4 niveaus te onderscheiden zijn.

21 bouwstenen

Missie en visie

Trainers op het gebied van conflict management (CM) en geweldbeheersing (GB) hebben een missie en een visue op hun vak nodig als fundament voor een effectief en verantwoordbaar onderwijs. In deze bouwsteen worden een missie en een visie aangereikt.

Situatie bewustzijn

Simpel gezegd betekent situatie bewustzijn ‘weten wat er gebeurt’. Het beeld dat je van de situatie hebt, gaat je handelen bepalen. Situatie bewustzijn is de eerste en cruciale stap in alle acties die we ondernemen tijdens conflictmanagement en geweldbeheersing.

Oordelen en beslissen

Na het verwerken en interpreteren van alle informatie in de fase van ‘situatie bewustzijn’ is de volgende stap het oordelen en beslissen wat je gaat doen. Onderzoekers menen dat geweldprofessionals vooral ‘expert beslissers’ moeten zijn. Besluitvorming kan afhankelijk van de situatie op meerdere manieren gebeuren. Om trainers handvatten te geven, bespreken we enkele modellen en geen we toepassingen voor de training.

Adaptieve expertise ontwikkelen

Het doel van de first responder training is het opleiden tot adaptieve experts: professionals die hun kennis, vaardigheden en attitude kunnen inzetten op het juiste moment. En die kunnen switchen tussen routine situaties en niet routine situaties. Daarvoor is een gerichte training nodig.

Communicatie

Deze bouwsteen gaat over effectief communiceren in de training conflict-management en geweldbeheersing. Dit betreft de communicatie van trainer naar deelnemers en communicatiestrategieën die deelnemers kunnen gebruiken in hun werk. Bij dat laatste kun je denken aan communicatie met publiek, onderlinge en tactische communicatie, crisiscommunicatie en communiceren in onderhandelingssituaties.

Tactvol handelen

Tactvol handelen is een van de drie pijlers van onze visie op conflictmanagement en geweldbeheersing. De andere twee zijn vertrouwen en tactieken. Tactvol handelen is zo handelen dat de veiligheid is gewaarborgd en dat bescherming en handhaving van de rechtsorde plaatsvindt, terwijl we tegelijk in relatie blijven en het vertrouwen behouden. Tactvol handelen is altijd balanceren tussen veiligheid en relatie.

Leiderschap en assertief volgerschap

Leiderschap is een belangrijke bouwsteen, ook in de training. Beter gezegd: juist in de training. Leiderschap is in de woorden van Admiraal William McRaven de voorwaarden creëren waardoor anderen hun werk optimaal kunnen doen. Leiderschap kan niet zonder assertief volgersschap, d.w.z. professionals die goed kunnen luisteren en uitvoeren, maar ook meedenken en de juiste vragen stellen.

Samenwerken in teams

Samenwerken ontstaat wanneer mensen in teams aan een gezamenlijk doel werken. In deze bouwsteen geven we trainers enkele handvaten om effectieve teamtrainingen te verzorgen gericht op samenwerken.

Tactisch handelen en fysiek ingrijpen

Deze bouwsteen gaat over daadwerkelijk optreden in conflict- en geweldsituaties.

Omgaan met stress en vermoeidheid

Acute en chronische stress en vermoeidheid hebben invloed op de prestatie. In deze bouwstenen bespreken we wat stress en vermoeidheid zijn, het verschil met presteren onder druk en welke effecten ze hebben op het presteren in conflict- en geweldbeheersingssituaties.

Omgaan met emoties

Deze bouwsteen is speciaal voor dit boek geschreven door Sport- & prestatiepsychologen Sebastiaan Buurma en Vincent Siderius. Beiden zijn gespecialiseerd in optimaal menselijk functioneren en zijn van mening dat het gebruik van emotionele intelligentie de sleutel is om prestatie en mentale gezondheid te maximaliseren. Op basis van de scherpste wetenschappelijke inzichten ontwikkelen zijn praktische en kwalitatieve handvatten, waarmee iedereen emotionele intelligentie kan leren toepassen.

Moreel vermogen

Deze bouwsteen is geschreven door drs. Mirjam van Limpt, werkzaam voor de politie-academie. Ze is psycholoog, docent/trainer/onderzoeker moreel vermogen en begeleider bij morele en mentale vraagstukken. Uit haar beschrijving van de morele dimensie van professioneel handelen kunnen trainers onderwijs en training ontwerpen, waarin de elementen van moreel vermogen expliciet worden gemaakt en geoefend kunnen worden.

Niet technische vaardigheden

In deze bouwsteen worden de evidence based en internationaal befaamde zeven niet technische vaardigheden (NTV) uitgewerkt in vijftien kerngedragingen vanuit crew resource management. Het trainen van deze NTV is de meest effectieve wijze om van groepen echte teams te maken, die veilig en effectief hun doelen en taken bereiken.

Visie op les geven

Lesgeven doe je niet zomaar. Als trainer ben je niet neutraal. Wat je doet en wat je laat, heeft te maken met je eigen kijk op onderwijs en training. In deze bouwsteen wordt een onderwijsvisie beschreven die als uitgangspunt kan dienen voor je eigen manier van werken.

Ken je zelf

Deelnemers zien geen ‘vak’ maar een mens. De trainer neemt altijd zichzelf mee naar de training en zijn eigen persoonlijke eigenschappen bepalen voor een groot deel het effect van de training. Effectief trainen vereist dat een trainer zich bewust is van zijn professionele rollen, de invloed van zijn eigen gedrag en zijn belangrijke persoonskenmerken.

Weten hoe mensen leren

Je kunt pas lesgeven als je weet hoe mensen leren. Als je weet hoe mensen informatie verwerken en omzetten naar leren. Als je weet welke rol bekrachtiging, straffen en actieve opbouw van kennis spelen. Als je kennis hebt van sociaal leren maar ook van ervaringsleren en actuele motorische leertheorieën. We bespreken in dit hoofdstuk de vijf belangrijkste theorieën uit de leerpsychologie en enkele invloedrijke modellen op het gebied van leren.

Excellent lesgeven.

In de vorige bouwsteen leer je hoe mensen leren. In deze bouwsteen passen we dat toe in de didactiek en methodiek. We bespreken hoe je iets overdraagt en in welke volgorde.

Reflecteren en feedback geven

We doen het elke dag als trainer: feedback geven en het begeleiden van reflectie. Maar hoe werkt het en wat is daarbij effectief? In deze bouwsteen bespreken we wat je als trainer moet weten over feedback en reflectie en het verschil tussen beiden. Ook besteden we aandacht aan ‘de kunst van het vragen stellen’, wat een onderliggende basisvaardigheid is voor feedback en het begeleiden van reflectie.

Scenario- en simulatietraining

We bespreken kort wat een simulatie en wat een scenario is. Simulatietraining is het nabootsen van (een deel van) de werkelijkheid. Het is ‘doen alsof’. Kinderen doen het als ze ‘vader en moeder’ of ‘oorlogje’ spelen. En in ons hoofd simuleren we de hele dag toekomstige situaties en bedenken we wat we daarin gaan doen en zeggen. Simulatietraining is een vorm van ervaringsleren die sterk lijkt op de praktijk en daardoor een grote transfer naar die praktijk heeft. Een scenario is een beschrijving van een bepaalde gebeurtenis of reeks gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden of nog moeten plaatsvinden. Tijdens een simulatietraining simuleer je dus bepaalde scenario’s met meer of minder variabelen en keuzes.

Stress Exposure Training

Auteur Erik Hein werkt al 20 jaar als docent, trainer en onderzoeker voor first responder organisaties op het gebied van geweld- en gevaarbeheersing. Hij verzamelde voor dit boek de meest actuele wetenschappelijke kennis op het gebied van conflictmanagement en geweldbeheersing én de didactiek en methodiek van het onderwijs voor mensen die in de frontlinie opereren. Ook deed hij een beroep op de beste en meest ervaren experts in binnen- en buitenland, die elk een bijdrage leverden aan dit boek. Daarmee biedt ‘Frontlinie training’ een stevige basis voor het werk van alle docenten en trainers op dit gebied.

Erik Hein. Frontlinie Training. Handboek voor onderwijs en training aan medewerkers werkzaam in de frontlinie. daM uitgeverij 2022. ISBN: 9789071902338

Stress Inoculation Training

Fri, 14 Jan 2022 13:54:49 GMT

Interessante artikelen in JSOM over SIT training

Stress Inoculatie Training, Stress Exposure Training en Reality Based Training

Om goed te presteren onder druk/stress is het essentieel om te ervaren wat druk/stress met je doet (fysiek, mentaal, gedragsmatig) en hoe je onder het dichtst bij je optimale prestatieniveau kan komen. Je went aan de angst en bijbehorende veranderingen, je leer je taak onder relevante omstandigheden en je leert je aandacht richten terwijl je angstig bent.

Het is belangrijk om duidelijkheid te krijgen over het na te streven doel en de uitgangssituatie. Wat is de ‘gap’ die overbrugd moet worden?

Een graduele opbouw is van essentieel belang. Alles is gericht om in te behappen stappen richting je doel te bewegen. Maak het allemaal zo concreet mogelijk en oefen de interventies. SIT-NORCAL is een instrument om SIT goed onderbouwd te implementeren in leertrajecten. Lijkt mij erg zinvol mits het goed overdacht wordt gedaan in overleg met de doelgroep.

SIT-NORCAL articles in JSOM

Previous research has demonstrated that individuals can be trained to minimize or overcome the destructive effects of stress on their health and performance. To address a critical gap in evidence-based/evidence-driven human performance training, SIT-NORCAL was configured as a tool to address such application in multiple forms. It has demonstrated early utility as an education and outreach tool and as performance enhancement, health sustainment, and health restoration protocol. It can be deployed fluidly by embedded assets, in community-based outreach within units and clinics, and individually or in groups. Preliminary results have demonstrated promise in group-based implementation of both SIT-NORCAL (human performance) modular form and SIT-NORCAL (health sustainment and restoration) for PTSD/TBI along the full spectrum of need, with minimal resources (i.e. personnel and material) and in naturalistic settings. The protocol provides a novel approach to the delivery of psychological performance training that has the potential to overcome barriers to success in traditional care, but further research is needed to determine the effectiveness and reach of SIT-NORCAL.

The protocol retains a traditional tri-phasic design targeting Neuropsychological Optimization and Repair of Cognitive flexibility and agility, and Affect regulation (emotional control/physiological control skills), utilizing enhanced Learning science methods to increase efficiency in acquisition and recall of task and goal-orientated skill sets.

Part 2 of the SIT-NORCAL article is a pilot study among explosive ordnance disposal Special Warfare enablers. Conclusion: Deployment of the elements in the SIT-NORCAL protocol demonstrated early feasibility and positive training impact on occupationally relevant skills that carried over into real-world events.

Jackson S, Baity MR, et al. Stress Inoculation Training (SIT-NORCAL), Part 1. The development and Preliminary Evaluation of a Psychological Performance Training Tool. J Spec Oper Med Winter 2021;21(4):37-45

Rescue dekens

Fri, 14 Jan 2022 13:17:22 GMT

Goud is koud

Ik herinner me nog de tijd waarin mensen zakte voor hun examen wanneer ze de gouden kant naar binnen deden en zilver naar buiten. De vraag is hoeveel dit nou feitelijk uitmaakt. Let goed op: wat we doen in tactical medicine gaat om het redden van levens in voor firstresponder en slachtoffer gevaarlijke situaties. Daar word je op voorbereid.

CMC conferentie 2021

Fri, 14 Jan 2022 10:42:48 GMT

Stilstand is achteruitgang

P rogress is impossible without change; and those who cannot change their minds cannot change anything.

-GEORGE BERNARD SHAW-

CMC conferentie 13-14 juli 2021

Gelukkig gaan tijdens de COVID pandemie onderzoek, innovatie en training in tactical medicine door. Motto van de CMC conferentie 2021 was “Now more than ever”.

Mooi dat ‘the German Society for Military Medicine and Military Pharmacy’ dit online congress organiseerde! CMC is een bilingual symposium (Engels en Duits) in verband met het internationale karakter van tacticalmedicine, waarbij veel van de ontwikkelingen afkomstig zijn uit Amerika en het Verenigd Koninkrijk. Vandaar dat het belangrijk is om over de landsgrenzen te kijken naar nieuwe ontwikkelingen.

Het congres begon met “11 Years Since the Battle of Isa Khel, Afghanistan – What have we learned”. Frank Butler, die aan de wieg stond van het TCCC initiatief in 1996, gaf een presentatie over 25 jaar Tactical Combat Casualty Care. (Geïnteresseerd in de slides?, mail mij op maarten.leeflang@icloud.com ) en Mike Hetzler gaf een update van de nieuwste TCCC richtlijnen. Er werden verder interessante lezingen verzorgd over onder andere:

Aanslag in Christchurch 15 maart 2019
Aanslagen in Parijs, 13 november 2015
Use of Penthrox for analgesia or different out-of-the-box users
Live presentation from Gao, about combat casualty care of German soldiers during the suicide attack on June 25, 2021 in Mali.
Care under heat: Focused discussion on Heatstress on Performance of Combat Medics.
Junctional Tourniquet use in the modern Combat Environment
RAMP mass casualty triage
Use of the PFC Mnemonic HITMAN.
Intramuscular TXA

Tevens was er een platform voor educatie en kennis uitwisseling over tactical medicine, waarbij diverse militaire en civiele professionals deelnamen (politie, brandweer, ambulance, militair, etc)

De wereld verandert, dus verander mee. Internationale kennisuitwisseling is daarbij van groot belang.

IF YOU ALWAYS DO WHAT YOU’VE ALWAYS DONE, YOU’LL ALWAYS GET WHAT YOU’VE ALWAYS GOT

-HENRY FORD-

Voor samenvattingen van lezingen: zie Journal of Special Operations Medicine, winter 2021!

https://www.flipsnack.com/betapublishing/e-paper-cmc-conference/full-view.html

Tactisch Licht

duda-wsm@mijndomein.nl — Wed, 12 Jan 2022 09:32:39 GMT

Tactisch licht

Nieuwe alinea

Was is er nodig om inzet gereed aan de start te verschijnen?

Mon, 22 Nov 2021 10:24:32 GMT

Gaat "alle beetjes helpen" hier op of moeten we vooraf nadenken over de haalbaarheid en keuzes maken?

Overwegingen betreffende opleidingsniveau complex risovolle handelingen in acute medische zorgverlening.

Om op een veilige en kwaliteit verbeterende manier complexe en risicovolle handelingen aan te leren en daarna in de praktijk toe te passen moet je een daarbij passend competentie niveau nastreven.

In spoedeisende zorg is dat niveau bewust bekwaam en soms zelfs onbewust bekwaam. Het betreft daarbij hardskills, maar ook human skills zoals communicatieve vaardigheden, daadkracht, analyseren, omgaan met span ning en stress, daadkracht.

Onbewust bekwaamheid vergroot de kans dat indicatiestelling en handeling ook in hoog spanning situaties uitvoerbaar blijven. Vanuit Amerika adopteren we in de zorg al decennia korte cursussen van een dag tot enkele dagen, vol met presentaties en vaardigheidsstations en vergezeld gaande van een prachtig leer boek.

Voorbeelden zijn ATLS, PHTLS, TECC, TCCC trainingen. Voor de duidelijkheid: stuk voor stuk inhoudelijk mooie opleidingen, echter na het volgen ben je niet bewust of onbewust competent. Daar is meer voor nodig. Wat er voor nodig is hangt daarbij af van de werkomgeving , taak en mentale en fysieke gesteldheid van de hulpverlener ( tijdsdruk, taakbelasting, dreiging, taakonduidelijkheid, rolconflict, roldubbelzinnigheid, coördinatie eisen, lawaai, prestatiedruk, sensore deprivatie, pijn , ziekte, slaaptekort etc ) .

En juist daar zit een punt van zorg. Wordt de leerlijn na het volgen doorgezet tot het vereiste niveau? Wanneer zo’n korte cursus onderdeel uitmaakt van een opleidingstraject (tot bijvoorbeeld medisch specialist), dan is dit het geval, echter regelmatig is dat niet het geval en is het voor cursisten ook onduidelijk wat er nog aan opleiding en training inspanningen nodig is om het gewenste niveau te behalen.

De opvatting “alle beetjes helpen” gaat in het geval van complexe risicovolle handelingen niet op. Ben je nog niet voldoende vaardig/competent/ervaren in handelingen zoals endotracheale intubatie, coniotomie of het plaatsen van een thoraxdrain (indicatie stellingen handeling in hoog druk situaties) en krijg je zo’n handeling toch binnen je takenpakket, dan is de vraag of de voordelen opwegen tegen de nadelen voor zowel patiënt als hulpverlener.

In het geval van endotracheale intubatie is daar veel onderzoek naar gedaan en betreffende coniotomie werd na invoering van deze handeling voor Amerikaanse Medics aanvankelijk gezien dat de handeling leidde tot een aantal verrichtingen op onnodige indicatie met complicaties, hetgeen leidde tot verbetering van opleidingstraject.

Wij pleiten ervoor om goed in kaart te brengen wat er nodig is om een minimaal bekwaamheidsniveau te bereiken voor complexe en risicovolle handelingen in diverse acute zorgverlening situaties. Zo wordt het beter inzichtelijk wat er nog nodig is om bekwaam te worden in handelingen die aangeleerd worden in korte cursussen.

Opleiden en trainen is noodzakelijk, maar duidelijkheid welke stappen er nodig zijn om bekwaam te worden idem. Kan het traject naar het doel niet geborgd worden dan is de vraag of je er wel aan moet beginnen of dat je beter minder vaardigheden in een opleidingsprogramma kan opnemen?Bij veel organisaties en op alle niveaus is de kwaliteitsborging een punt van aandacht.

Worst Nightmare scenario’s

Veel hulpverleners kunnen zonder moeite worstcase scenario’s benoemen waarvan ze wakker kunnen liggen en zich niet competent voelen wanneer zo’n scenario zich onverhoopt zou voordoen. Zou ik onder druk/spanning/stress in staat zijn om overzicht te behouden, helder na te denken, juist te oordelen en te handelen? Meestal betreft het levensreddende complexe risicovolle handelingen die snel uitgevoerd moeten worden en waar de hulpverlener zeer beperkte of geen ervaring mee heeft zoals een coniotomie, een intubatie, een kinderreanimatie, etc. Het helpt enorm om juist die vaardigheden regelmatig te beoefenen in realistische scenario’s volgens de Stress Exposure Training principes, waarbij, naast indicatiestelling en de psychomotorische skill ook aandacht besteed wordt aan de beperkingen die werken in hoogspanning situaties met zich mee brengen. Het heeft een enorm positieve invloed op het zelfvertrouwen van een hulpverlener, stressreactie en performance. Kleine inspanning, groot effect.

Vraag er eens naar. Waar kan jij wakker van liggen? Het kan zijn dat het situaties betreft die niet binnen degene zijn/haar verantwoordelijk/ takenpakket liggen (perceptie) en/of er onvoldoende ervaring is opgedaan om zichzelf bewust/ onbewust bekwaam te voelen (perceptie). Maak samen een plan hoe je dit kan oplossen door zelfvertrouwen en kundigheid te bevorderen. Wij zijn benieuwd naar uw ideeën.

Working on your rethinking skills

Mon, 22 Nov 2021 09:46:05 GMT

ACTIONS FOR IMPACT

I like to share the actions for impact skills list from Adam Grant's Think Again. They helped me a lot.

If you are interested working on your rethinking skills, here are the top thirty practical takeaways from Adam Grant in his book “Think Again, the power of knowing what you don’t know:

I. INDIVIDUAL RETHINKING

A. Develop the habit of thinking again

Think like a scientist . When you start forming an opinion, resist the temptation to preach, prosecute, or politick. Treat your emerging view as a hunch or a hypothesis and test it with data. Like the entrepreneurs who learned to approach their business strategies as experiments, you’ll maintain the agility to pivot.
Define your identity in terms of values, not opinions. It’s easier to avoid getting stuck to your past beliefs if you don’t become attached to them as part of your present self-concept. See yourself as someone who values curiosity, learning, mental flexibility, and searching for knowledge. As you form opinions, keep a list of factors that would change your mind.
Seek out information that goes against your views. You can fight confirmation bias, burst filter bubbles, and escape echo chambers by actively engaging with ideas that challenge your assumptions. An easy place to start is to follow people who make you think – even if you usually disagree with what they think.

B. Calibrate your Confidence

Beware of getting stranded at the summit of Mount Stupid. Don’t confuse confidence with competence. The Dunning-Kruger effect is a good reminder that the better you think you are, the greater the risk that you’re overestimating yourself – and the greater the odds that you’ll stop improving. To prevent overconfidence in your knowledge, reflect on how well you can explain a given subject.
Harnass the benefits of doubt. When you find yourself doubting your ability, reframe the situation as an opportunity for growth. You can have confidence in your capacity to learn while questioning your current solution to a problem. Knowing what you don’t know is often the first step toward developing expertise.
Embrace the joy of being wrong. When you find out you’ve made a mistake, take it as a sign that you’ve just discovered something new. Don’t be afraid to laugh at yourself. It helps you focus less on proving yourself – and more on improving yourself.

C. Invite others to Question your Thinking

Learn something new from each person you meet. Everone knows more than you about something. Ask people what they’ve been rethinking lately, or start a conversation about times you’ve changed your mind in the past year.
Build a challenge network, not just a support network. It’s helpful to have cheerleaders encouraging you, but you also need critics to challenge you. Who are your most thoughtful critics? Once you’ve identified them, invite them to question your thinking. To make sure they know you’re open to dissenting views, tell them why you respect their pushback – and where they usually add the most value.
Don’t shy away from constructive conflict. Disagreements don’t have to be disagreeable. Although relationship conflict is usually counterproductive, task conflict can help you think again. Try framing disagreement as a debate: people are more likely to approach it intellectually and less likely to take it personally.

II. INTERPERSONAL RETHINKING

A. Ask Better Questions

Practice the art of persuasive listening. When we’re trying to open other people’s minds, we can frequently accomplish more by listening than by talking. How can you show interest in helping people crystallize their own views and uncover their own reasons for change? A good way to start is to increase your question-to-statement ratio.
Question how rather than why. When people describe why they hold extreme views, they often intensify their commitment and double down. When they try to explain how they would make their views a reality, they often realize the limits of their understanding and start to temper some of their opinions.
Ask “What evidence would change your mind?”. You can bully someone into agreeing with you. It’s often more effective to inquire about what would open their minds, and then see if you can convince them on their own terms.
Ask how people originally formed an opinion. Many of our opinions, like our stereotypes, are arbitrary; we’ve developed them without rigorous data or deep reflection. To help people reevaluate , prompt them to consider how they’d believe things if they’d been born at a different time or in a different place.

B. Approach Disagreements as Dances, not Battles

Acknowledge common ground. A debate is like a dance, not a war. Admitting points of convergence doesn’t make you weaker – it shows that you’re willing to negotiate about what’s true, and it motivates the other side to consider your point of view.
Remember that less is often more. I f you pile on too many different reasons to support your case, it can make your audiences defensive- and cause them to reject your entire argument based on its least compelling points. Instead of diluting your argument, lead with a few of your strongest points.
Reinforce freedom of choice. Sometimes people resist not because they’re dismissing the argument but because they’re rejecting the feeling of their behavior being controlled. It helps to respect their autonomy by reminding them that it’s up to them to choose what they believe.
Have a conversation about the conversation. If emotions are running hot, try redirecting the discussion to the process. Like the expert negotiators who comment on their feelings and test their understanding of the other side’s feelings, you can sometimes make progress by expressing your disappointment or frustration and asking people if they share it.

III. COLLECTIVE RETHINKING

A. Have more Nuanced Conversations.

Complexify contentious topics. There are more than two sides to every story. Instead of treating polarizing issues like two sides of a coin, look at them through the many lenses of a prism. Seeing the shades of gray can make us more open.
Don’t shy away from caveats and contingencies. Acknowledging competing claims and conflicting results doesn’t sacrifice interest and credibility. It’s an effective way to engage audiences while encouraging them to stay curious.
Expand your emotional range. You don’t have to eliminate frustration or even indignation to have a productive conversation. You just need to mix in a broader set of emotions along with them – you might try showing some curiosity or even admitting confusion or ambivalence.

B. Teach kids to Think again.

Have a weekly myth-busting discussion at dinner. It’s easier to debunk false beliefs at an early age, and it’s a great way to teach kids to become comfortable with rethinking. Pick a different topic each week – one day it might be dinosaurs, the next it could be outer space – and rotate responsibility around the family for bringing a myth for discussion.
Invite kids to do multiple drafts and seek feedback from others. Creating different versions of a drawing or a story can encourage kids to learn the value of revising their ideas. Getting input from others can also help them to continue evolving their standards. They might learn to embrace confusion – and to stop expecting perfection on the first try.
Stop asking kids what they want to be when they grow up. They don’t have to define themselves in terms of a career. A single identity can close the door to alternatives. Instead of trying to narrow their options, help them broaden their possibilities. They don’t have to be one thing – they can do many things.

C. Create learning Organizations.

Abandon best practices. Best practices suggest that the ideal routines are already in place. If we want people to keep rethinking the way they work, we might be better off adopting process accountability and continually striving for better practices.
Establish psychological safety. In learning cultures, people feel confident that they can question and challenge the status quo without being punished. Psychological safety often starts with leaders role-modeling humility.
Keep a rethinking scorecard. Don’t evaluate decisions based only on the results; track how thoroughly different options are considered in the process. A bad process with a good outcome is luck. A good process with a bad outcome might be a smart experiment.

D. Stay Open to Rethinking Your Future.

Throw out the ten-year plan. What interested you last year might bore you this year – and what confused you yesterday might become exciting tomorrow. Passions are developed, not just discovered. Planning just one step ahead can keep you open to rethinking.
Rethink your actions, not just your surroundings. Chasing happiness can chase it away. Trading one set of circumstances for another isn’t always enough. Joy can wax and wane, but meaning is more likely to last. Building a sense of purpose often starts with taking actions to enhance your learning or your contributions to others.
Schedule a life checkup. It’s easy to get caught in escalation of commitment to an unfulfilling path. Just as you schedule health checkups with your doctor, it’s worth having a life checkup on your calendar once or twice a year. It’s a way to assess how much you’re learning, how your beliefs and goals are evolving, and whether your next steps warrant some rethinking.
Make time to think again. When I looked at my calendar, I noticed that it was mostly full of doing. I set a goal of spending an hour a day thinking and learning. Now I’ve decided to go further: I’m scheduling a weekly time for rethinking and unlearning. I reach out to my challenge network and ask what ideas and opinions they think I should be reconsidering. Recently my wife, Allison, told me that I need to rethink the way I pronounce the word mayonnaise.

SOURCE

Adam Grant, Think Again, The Power of Knowing What you Don’t Know. Pinguin Random House UK 2021. ISBN: 9780753553886

TCCC NL in 2004

Wed, 22 Sep 2021 17:06:28 GMT

NMGT 2004

In 2004 schreven we een artikel in het Nederlands Militair Geneeskundig Tijdschrift over Tactical Combat Casualty Care. Waarom het belangrijk was om de opleidingen niet alleen maar te baseren op de ATLS principes. Nog altijd een actueel onderwerp.

Geschiedenis van de MARCH, CABCD, THREAT en S-CAB acroniemen Prioritering van massief bloedverlies in de militaire en civiele traumazorg door M. Leeflang, R Woets en CMN Veltman

Thu, 16 Sep 2021 19:16:12 GMT

Link naar artikel in NMGT

Afstemming arousal op taak

Wed, 15 Sep 2021 15:50:58 GMT

Afstemmen arousal op uit te voeren taak

Afstemming van arousal op uit te voeren taak

Voor onze overleving is het essentieel dat ons lichaam zich optimaal instelt op de uit te voeren taken. Alleen dan is het mogelijk om optimaal te presteren:

Behoefte en beschikbaarheid van brandstof en zuurstof wordt optimaal op elkaar afgestemd, waarbij beiden door de bloedsomloop getransporteerd worden naar de organen en weefsels die daar op het moment het meeste behoefte aan hebben. Ook de snelheid en diepte van de ademhaling wordt hieraan aangepast.
Aandacht gaat naar de zintuiglijke input die o dat moment essentieel is voor het omgevingsbewustzijn hetgeen essentieel is om de benodigde vaardigheden goed uit te voeren.

Bij het uitvoeren van die taken spelen de fysieke omgeving, de sociale omgeving, de taakstelling en de eigen lichamelijke en mentale gesteldheid allemaal een rol. In die zin is elke prestatie uniek omdat al deze variabelen op elk moment in het leven verschillen. Dit alles heeft invloed op hoe goed wij als mensen in staat zijn om onze mogelijkheden in wisselende situaties optimaal te benutten.

Alles wat wij waarnemen nemen wij waar door onze zintuigen. Aan de hand van opgedane ervaringen, opgeslagen in ons geheugen geven we continu betekenis aan deze waarnemingen. Dit doen we zowel bewust als onbewust (automatisch). Ons autonome zenuwstelsel en ons hormonaalstelsel reageren op deze zintuiglijke input, vanuit onze omgeving, ons eigen lijf en de daaraan door ons gekoppelde betekenis. Is de situatie wel of niet belangrijk voor onszelf en indien onze perceptie is dat het belangrijk is: zijn de veronderstelde eisen die de situatie aan ons stelt en onze mogelijkheden om adequaat te reageren met elkaar in evenwicht?

Niet alleen onze inschatting van situaties en onze verantwoordelijkheid hierbij zijn van invloed op de reactie van ons autonome zenuwstelsel, maar ook andere zaken zoals:

Fysieke inspanningCognitieve belasting
Ziekte
Slaapdeprivatie/ vermoeidheid
Omgevingstemperatuur
Stemming
Medicijngebruik of drugs
Mentale en fysieke conditie

Allemaal samen beïnvloeden ze het evenwicht tussen sympathische en parasympathische takken van het autonome zenuwstelsel. Samen leiden ze tot een arousal (opwindingstoestand/alertheid) niveau en bijbehorende mentale en fysieke aanpassingen.

Schatten we een situatie verkeerd in (over-/onderschatten van dreiging/belangen) dan past de voorbereiding op actie door ons autonoom en hormonaalstelsel minder goed bij de situatie en leidt dit tot stress of andersom tot verminderde aandacht. Beiden zijn van invloed op prestatie.

Of arousal past bij de toestand hangt ook af van de taak/ actie die nodig is om tot het gewenste resultaat te komen. Sommige vaardigheden vereisen juist meer ontspanning, rust, aandacht en bewuste informatieverwerking en andere minder. In het algemeen kan je stellen dat een sterk gevoel van dreiging niet samen gaat met complexe fijn motorische handelingen en ook dat gelijktijdig of kort na elkaar uitvoeren van twee vaardigheden die een verschillend arousal niveau vereisen onwenselijk en vaak niet haalbaar is. Herhaaldelijk trainen van complexe en fijnmotorische vaardigheden kan de prestatieafname wel verminderen. Waarschijnlijk omdat er dan minder aandacht en bewuste informatieverwerkingscapaciteit voor nodig is.

Daarnaast heeft men vooral via de ademhaling een krachtig middel om het autonome zenuwstelsel te beïnvloeden en zo het evenwicht aan te passen aan de uit te voeren taak/taken. Er bestaan technieken die snel arousal verlagend werken en technieken die juist arousal verhogend werken (bijvoorbeeldTummo ademhaling technieken). Ook technieken als zelfspraak, visualisatie en focus hebben invloed op je autonome zenuwstelsel.

Zulke technieken voor het eerst toepassen in een stresssituatie werkt niet, ze moeten uitgebreid geoefend en zo geconditioneerd worden op weg naar operationele inzet.

Dit zijn wat ons betreft uitgangspunten bij het ontwerpen van opleidingsprogramma’s, richtlijnen en het samenstellen van uitrustingen.

Vanzelfsprekend zijn een (goede) fysieke en mentale fitheid essentieel om al deze processen optimaal te laten verlopen. Voldoende kwalitatief goede slaap, voedsel, vocht, (neus)ademhaling, afwezigheid van ziekten, vertrouwen, stemming zijn allemaal van grote invloed op prestaties en welbevinden. Anders gezegd niet alleen de inschatting op een bepaald moment van een situatie is van invloed, maar je hele gesteldheid en wat er bijvoorbeeld zojuist is gebeurd.

Inzicht krijgen in al deze variabelen en het werkingsmechanisme van het autonome zenuwstelsel en de factoren die daarop van invloed zijn, helpen om beter begrip te krijgen van het presteren in nieuwe en vaak uitdagende situaties en bij het aanleren van de vaardigheden waarmee arousalniveau adequaat bijgestuurd kan worden indien nodig.

Het vergelijk met het functioneren van je auto is voor sommigen misschien aansprekend en verhelderend.

De Evolutie van acceptatie van een nieuw idee

Fri, 10 Sep 2021 13:21:38 GMT

‘ To get the bad customs of a country changed and new ones, though better, introduced, it is necessary first to remove the prejudices of the people, enlighten their ignorance, and convince them that their interests will be promoted by the proposed changes; and this is not the work of a day. ’

Benjamin Franklin (1781)

In 1965 beschreef Dr Henry Silver(1) tien stappen in de evolutie van een nieuw idee. Wanneer een individu met een nieuw idee wordt geconfronteerd, dan zal hij/zij bijna altijd in eerste instantie dit idee verontwaardigd afwijzen. De doorloopsnelheid van dit proces is afhankelijk van een aantal factoren:

• Ontvanger bias

• De verstandhouding die de ontvanger heeft met de presentator en hoe betrouwbaar deze geacht wordt te zijn

• De effectiviteit, overtuigingskracht waarmee het idee gepresenteerd wordt

• Waar de ontvanger zich bevindt op de diffusion of innovation curve(2), bedacht door E.M Rogers in 1962.

De tien stappen van evolutie van een nieuw idee die Silver beschrijft zijn:

1. verontwaardigde afwijzing

2. met redenen omkleed bezwaar

3. gekwalificeerd bezwaar

4. voorlopige aanvaarding

5. gekwalificeerde goedkeuring

6. verstandige wijziging

7. voorzichtige adoptie

8. gepassioneerde verloving

9. trots ouderschap

10. dogmatische verspreiding (onbuigzame geloofsovertuiging)

De meeste van ons zijn trots op onze kennis, expertise en blijven erg trouw aan ons geloof en overtuiging. Probleem is zoals hij zegt dat we in een snel veranderende wereld leven, waarin wat nu de waarheid lijkt, morgen achterhaald kan zijn. Beschikbare kennis wordt niet langzaam meer en beter beschikbaar, maar dit gaat exponentieel. Dit maakt dat we kritisch moeten blijven reflecteren op onze aannames en overtuigingen. We bevragen experts, zoeken naar second opinions, maar schijnbaar is het moeilijk om kritisch naar eigen overtuigingen te kijken. We voelen ons liever goed, dan dat we onze meningen en overtuigingen ter discussie stellen. We zouden er goed aan doen om er een gewoonte van te maken om onze ‘eigen’ second opinions te vormen aangaande onze overtuigingen. We lachen iemand uit die nog met Windows 95 werkt, maar hebben er geen moeite mee om onze overtuigingen te baseren op achterhaalde kennis uit 1995(3). Een vergelijkbare conclusie trekt ook Hans Rosling in zijn boek Feitenkennis, ’10 redenen waarom we een verkeerd beeld van de wereld hebben en waarom het beter gaat dan je denkt’(4).

Basis van wetenschap is het torpederen van je eigen hypotheses en dat zou volgens Grant voor een ieder een goed idee zijn(3). Intellectuele nederigheid is een uitstekend startpunt: weten wat we niet weten. Dit leidt tot een gezonde zelftwijfel en openheid en nieuwsgierigheid naar nieuwe ideeën. Dit leidt vervolgens tot nieuwe ontdekkingen en het besef dat eigen kennis beperkt is, maar met het steeds weer doorlopen van de cirkel continue groeit. Helaas bevinden zich ook veel mensen in de cirkel van overzelf vertrouwen. De kennis en expertise leidt in dat geval tot veel trots en de overtuiging dat je het weet. Het leidt vaak tot bevestigingsbias en wenselijkheidsbias en dit leidt weer tot bevestiging dat je het bij het goede eind hebt. Vaak is er weinig aandacht en interesse voor nieuwe, niet bij je overtuiging aansluitende, ideeën. Het leidt tot starheid en inflexibiliteit. Een gezond zelfvertrouwen gecombineerd met een zekere nederigheid (weten wat je niet weet) helpt om mee te blijven gaan met de veranderingen in onze wereld en om niet te blijven hangen in verouderde achterhaalde kennis. Het zou zo maar kunnen zijn dat heroverwegen van oude overtuigingen en het weer afleren van achterhaalde aangeleerde kennis en vaardigheden kan leiden tot sneller doorlopen van de tien stappen van de acceptatie van een nieuw idee. We zouden ons ego buiten de deur moeten laten staan. Arrogantie is onwetendheid plus overtuiging (Tim Urbain). Een gezonde dosis nederigheid (gecombineerd met zelfvertrouwen) is een goed antidotum om niet te blijven hangen in eigen overtuigingen.

Bronnen

1. Silver HK. Ten steps in the evolution of a new idea.

2. Dearing J., Cox J. Diffusion of Innovations Theory, Principles and Practice. Health Affairs 2018;37:2:183-190

3. Grant A. Thinking Again, The power of knowing what you don’t know.

4. Rosling H. Factfullness, Ten reasons we’re wrong about the world – and why things are better than you think. 2018

Early Care of the Seriously Wounded Man

Wed, 21 Jul 2021 10:37:37 GMT

It will be tragical if medical historians can look back on the World War II period and write of it as a time when so much was learned and so little remembered

Henry Beecher, 1951

Lees het artikel van Beecher uit 1951. Eye opener!

Zorg voor evenwicht in aan- en uit staan!

Fri, 25 Jun 2021 11:35:42 GMT

Naast professionele medische hulpverlening beschikken we zelf allemaal over een krachtig middel om gezondheid te bevorderen.

Dokter Herbert Benson, Cardioloog en directeur van het Mind/Body medisch instituut van de Harvard Medical School schreef in 1975 de bestseller "The Relaxation Response".

Canon had al veel eerder de fight flight response beschreven die het lichaam voorbereid op actie en Benson beschreef de tegenhanger ervan welke hij de Relaxatie respons noemde. Staat de boog te vaak gespannen (altijd maar bezig zijn doelen na te streven en je aan te passen aan veranderende omgeving) dan sta je te vaak in de Fight Flight modus en dat trekt een mens niet. Het leidt uiteindelijk tot prestatievermindering, uitputting en ziekte. Benson's stellige overtuiging was dat het tijd nemen voor rust, herstel, ontspanning, goede voeding, sociale contacten, hobbies veel ziekte en onderprestatie kan voorkomen. Daarbij stelde hij dat Geloof/Verwachting grote invloed hebben op welbevinden en gezondheid. Met simpele oefeningen kun je direct invloed hebben op je eigen actie/herstel balans (ademhalingsoefeningen, meditatie, yoga, mindfullness en remembered wellness) Verwar het effect niet met het heel nuttige en krachtige placebo effect, want ook bij "niet gelovigen" kan je het positieve effect van deze oefeningen op fysiologie aantonen. Benson ontdeed deze oefeningen van mystiek. Duidelijk is dat de fight,flight reactie en de relaxation respons beïnvloed kunnen worden vanuit gedachten, gevoelens, geloof en vertrouwen. De perceptie van een individu van situaties maakt of deze situaties als belangrijk of niet belangrijk worden ingeschat en of belangrijke gebeurtenissen als dreigend of uitdagend worden beschouwd. Die inschatting heeft rechtstreeks effect op het autonome zenuwstelsel (sympathische en parasympathische tak) en je hormonaal stelsel en zo op je fysiologie. Denken, voelen, vertrouwen en geloof hebben zo direct invloed op bloeddruk, ademhaling, hartslag, spierspanning, etc.

Wanneer mensen klachten hebben dan adviseert Benson om naar de reguliere medische zorgprofessional te gaan, maar daarnaast ook gebruik te maken van je eigen krachtige systeem om gezondheid en prestatie te beïnvloeden. Professionals weten uit ervaring hoe belangrijk, rust, slaap, ontspanning, sociale contacten zijn om de batterij vol te houden en zo top prestaties te blijven leveren.

redde het slachtoffer het door of ondanks ons handelen?

Fri, 25 Jun 2021 11:09:02 GMT

Hoe kom je erachter of een medische handeling al dan niet bijdraagt aan het realiseren van het doel "zero preventable deaths"?

Redde het slachtoffer het door ons medisch handelen of ondanks ons medisch handelen?

In veel boeken en artikelen is terug te vinden dat er verschil van mening bestond in bijvoorbeeld de tweede wereldoorlog en de Vietnam oorlog over het gebruik van tourniquets. Tegenstanders redeneerden vaak dat ze veel ellende gezien hadden in verband met verkeerd gebruik van tourniquets. Dat betrof het (onnodig) lang laten zitten van een tourniquet, het niet vast genoeg draaien van tourniquets waardoor er sprake was van een veneuze tourniquet met zwellen van de ledenmaat als resultaat, het gebruik maken van niet functionerende en extra schadelijke tourniquets omdat er gebruik werd gemaakt van verkeerde materialen en een te geringe tourniquet breedte en het onnodig aanleggen van een tourniquet. Er bestaan hierover mooie artikelen die teruggaan tot voor de eerste wereldoorlog.

Dit maakte dat er een aversie ontstond tegen het gebruik van tourniquets.

Voorstanders zagen dat tourniquets in de prehospitale militaire omgeving levensreddend waren. Door first responders een middel te verstrekken dat gebruikt kon worden om ernstige bloedingen aan extremiteiten direct te stoppen, kon voorkomen worden dat deze slachtoffers binnen zeer korte tijd overleden aan de gevolgen van massaal bloedverlies.

Wanneer je nare ervaringen hebt opgedaan met betrekking tot een vaardigheid, dan betekent dit niet automatisch dat die vaardigheid niet deugd. Het kan evenzogoed het geval zijn dat er iets mis is in de opleiding, training of gehanteerde richtlijnen.

Ook goede ervaringen zijn niet automatisch toe te schrijven aan het uitvoeren van een handeling. Overleeft een slachtoffer door of ondanks jouw handelingen?

Wat betreft tourniquets bestond er al eeuwen lang scepsis. Dat maakte dat een tourniquet gezien werd als een laatste redmiddel, die waarschijnlijk ten koste zou gaan van je het desbetreffende ledenmaat.

Het vele persoonlijk leed wat de oorlogen in Irak en Afghanistan met zich mee heeft gebracht, zorgde daarnaast voor data over onder andere toepassing van tourniquets. Met behulp hiervan is veel onderzoek gedaan naar tourniquet toepassing voor in het veld. Duidelijk werd dat bij correct gebruik (duur, manier van aanleggen, soort tourniquet, etc.) de risico’s op blijvende schade zeer klein zijn en dat de kans op overleven enorm toeneemt in geval van massaal bloedverlies vanuit een extremiteit. Vandaar dat tourniquets vandaag de dag niet meer gezien worden als laatste redmiddel.

Dat goede protocollen en goed opleiden van belang is blijkt ook uit een scholing die ik volgde, waarin aangeleerd werd om je vinger op de bloeding te zetten en daarna het hemostatisch gaas om de vinger heen in de wond te proppen. Een hele klas instructeurs keek toe en leerde woundpacking op deze manier aan. Nadenkend over hoe deze instructeurs vervolgens weer deze handeling foutief door zouden geven aan hun cursisten, maakt al snel duidelijk dat je dan rare data kan krijgen betreffende de efficiëntie van woundpacking.

Vroeger leerden we aan om bij ieder ernstig trauma 2 Liter infuus vloeistof toe te dienen, zonder stollingseigenschappen of zuurstof transporterende cellen. Overleefde een slachtoffer bij wie sprake was van inwendige bloedingen, dan dachten we dat dit kwam door ons handelen. Nu, nadat er meer onderzoek is gedaan, gaan we er achteraf vanuit dat dit slachtoffer overleefde ondanks ons handelen.

Wat ik ervan geleerd heb is om altijd (positief) kritisch te kijken naar nieuwe vaardigheden of materialen. Waarom zou dit beter zijn dan we nu doen?, waaruit is dat gebleken?, betrof het causale verbanden of toevallige correlaties?, Van wie komt deze informatie?, wat is de kwaliteit van de bron? Hoe lang kost het om geroutineerde gebruikers te bekwamen in de nieuwe handeling (bewust bekwaam/ onbewust bekwaam), kunnen we beschikken over een goede gebruikers richtlijn?, wat is er nodig om personeel bij/om te scholen?

Een groot deel van wat we nu als waarheid beschouwen blijkt over een paar jaar achterhaald.

Tactical Medicine NL 2004

Mon, 21 Jun 2021 13:28:10 GMT

Wat was de stand van zaken in 2004?

In 2004 schreven we in het Nederlands Militair Geneeskundig tijdschrift het onderstaande artikel. Meeste militaire prehospitale zorgverlening volgde in die tijd de Advanced Trauma Life Support ABCD doctrine.

Waarde van rood/groen licht combinatie in tacticalmedicine

Sun, 30 May 2021 15:37:27 GMT

WAARDE VAN ROOD/GROEN LICHT COMBI IN TACTICAL MEDICINE

De waarde van goed tactisch licht in de militaire PHTLS

De ploeg loopt met tussenruimte van minimaal 15 meter van elkaar in de duisternis tussen de bebouwing. Het is zo’n 7 graden Celsius. Plotseling wordt er geschoten: vijandelijk vuur.

In de voorhoede is geschreeuw te horen. Onder vuur van de eerste sectie wordt een gewonde collega weggetrokken uit het vuurgevecht en versleept naar de tweede sectie enkele tientallen meters terug op de route. Het vijandelijk vuur neemt toe nu ook van meerdere kanten. De complete ploeg weet zich middels CQB te verschansen achter een muur van anderhalve meter hoog, ongeveer 400 meter verder. Het vijandelijk vuur is niet meer gericht, de kans is aanwezig dat de huidige locatie niet bekend is. Het geeft de mogelijkheid om snel te inventariseren wat de letsels zijn van de gewonde. De Cdt geeft aan binnen 5 minuten verder te willen verplaatsen gezien de zeer grote kans overlopen te worden. De vijandelijke sterkte is ook niet in te schatten, het vuur doet vermoeden dat de tegenstand factor 5 is. Support van de Apache duurt nog 45 minuten, de afvoer van de gewonde gaat dus nog langer duren…..

De Medic komt kruipend aan en treft de zwaargewonde collega. Deze vertelt hem dat hij op meerdere plekken geraakt is. Hij maakt een aangeslagen indruk, heeft een versnelde ademhaling en praat in korte zinnen.

Ter plaatse is het aarde donker. Je hebt behoefte aan een goede lichtbron om de verwondingen te kunnen vinden en te behandelen, maar het gebruik van de surefire is tactisch niet verstandig. Met je groene of rode breaklight speur je de ondergrond en het slachtoffer snel af. Je merkt dat je niet goed kan beoordelen of er sprake is van hevige bloedingen en weet dat dit op dit moment cruciaal is. Ook de handen van de gewonde zijn besmeurd met bloed, waarschijnlijk heeft hij aan zijn verwondingen gezeten en zullen er meer sporen van bloed te vinden zijn op plekken van uitrusting en lichaam.

Inleiding

Succes van medisch handelen in een tactische omgeving wordt onder andere bepaald door:

Kwaliteit van waarnemen
Voorkomen om onderkent te worden door de vijand

Tactische operaties worden om die reden bij voorkeur ’s nachts uitgevoerd. Door middel van gebruik van Helderheidversterkers (HV) en Infrarood licht en kijkers wordt getracht in het donker goed te kunnen waarnemen zonder onderkent te worden. Hoewel HV en IR kijkers tactisch van meerwaarde zijn, is de bruikbaarheid voor het diagnosticeren van trauma in de tactische setting zeer beperkt.

Raakt een operator gewond, dan is het van essentieel belang dat de vijand het team niet kan waarnemen. Daarentegen is duidelijk geworden dat gebrek aan waarnemend vermogen de diagnostiek en behandeling van een gewonde negatief beïnvloed.

Zonder goede waarneming is het zeer moeilijk om bloedingen te onderkennen en snel te behandelen. Met behulp van Infrarood licht, tactisch rood licht, groen licht of blauwlicht is nauwelijks tot geen onderscheidt te maken tussen bloed- en andere vlekken.

Preventable Death in de tactische setting

Bestudering van de militair medische literatuur maakt duidelijk dat de meeste trauma slachtoffers die sneuvelen, overlijden voor het bereiken van een medische behandelfaciliteit. In een groot aantal gevallen betreft het letsels die niet met het leven verenigbaar zijn. Er wordt dan gesproken van “Non-survivable” injuries. De letsels zijn simpelweg niet met het leven verenigbaar.

Men spreekt van “Potential Survivable” indien het letsel, mits snel en adequaat behandeld overleeft kan worden.

Het betreft in meer dan 90% van de gevallen verbloedingen. Voordat de tourniquet toegevoegd werd aan de uitrusting van iedere militair, betrof het meestal bloedingen aan t.h.v. extremiteiten. Echter na het invoeren van de tourniquet is het accent verschoven naar bloedingen in de zogenaamde “junctional areas” (verbindingsgebieden tussen romp enerzijds en extremiteiten en hoofd anderzijds) en het buik, bekken gebied.

Hierbij lijkt de grens tussen “non-survivable” en “potential survivable” te verschuiven t.g.v. verbeterde kwaliteit van zorg en gebruikte materialen.

“Het snel kunnen onderkennen van ernstige bloedingen is dus van levensbelang”!

Snel onderkennen van uitwendige catastrofale bloedingen

Goed behandeling van bloedingen vereist dat deze zo snel mogelijk onderkent worden. Het belangrijkste zintuig dat hierbij wordt gebruikt is het oog:

Wat voor verwonding zie je?
Op welke plaats zit de wond?
Hoe hard stroomt het bloed uit de wond?
Is er sprake van pulserend of continue bloedverlies?

Echter zelfs indien waarnemingen optimaal zijn (situatie waarin kleding snel van slachtoffer geknipt kan worden, zonder risico op onderkoeling en er is sprake van goede verlichting), kan het moeilijk zijn om snel een levensbedreigende bloeding van een niet levensbedreigende bloeding te onderscheiden.

Is er bijvoorbeeld enige tijd verstreken tussen incident en aankomst van de hulpverlener, dan kan het zo zijn dat een wond al niet meer zo hard bloed omdat de druk waarmee het bloed uit de wond stroomt afgenomen is. Verder zakt bij een poreuze ondergrond bloed snel in de grond en onttrekt het zich aan de waarneming. Daarom maakt de hulpverlener bij het inschatten van de ernst van een bloeding tevens gebruik van:

Tijd verstreken tussen incident en aankomst van de hulpverlener op plaats van ongeval
Type trauma en plaats van het letsel
Aan of afwezigheid van shockverschijnselen, tachycardie, hypotensie.

Voor de prehospitale militaire hulpverlener wordt het nog complexer:

Het risico op optreden van hypothermie is vaak groter t.g.v. lange transportduur naar een medische behandelfaciliteit, gebrek aan materiaal en optreden in extreme klimatologische omstandigheden.
De militair draagt een volledige, bescherming biedende uitrusting bestaande uit onder andere dikke camouflagekleding en scherfvest en snel openknippen van kleding is in de tactische setting vaak geen optie.

Het gebruik van lichtbronnen in de militaire prehospitale werkomgeving

In tactische omstandigheden is het te gevaarlijk om in situaties waarin een gebrek is aan daglicht wit licht te gebruiken om snel bloedingen op te sporen. Er dient dan gebruik gemaakt te worden van tactisch licht van lage intensiteit. Hierbij wordt gebruik gemaakt van vooral groen en rood licht. Helaas is het moeilijk om snel en efficiënt bloed op kleding of op de grond waar te nemen met behulp van groen, rood of blauw licht.

Hierdoor wordt het snel onderkennen van (catastrofaal) bloedverlies in een tactische setting zeer moeilijk. Er is dus behoefte aan goed tactisch licht dat tevens gebruikt kan worden om snel bloedingen te onderkennen. De Tomahawk MC is een voor dit doeleinde zeer geschikte lichtbron.

Fig1 : zicht bij groen, rood en groen/rood tactisch licht (olievlek links en bloedvlek rechts)

Combinatie van groen en roodlicht

De combinatie van groen en rood LED licht in de Tomahawk MC lamp, maakt het mogelijk om snel bloed op te sporen. Met laag intensiteit licht zijn bloedvlekken goed waarneembaar. Zelfs iets beter dan met wit licht (minder lichtreflex).

Fig2 : zicht bij groen, rood en groen/rood tactisch licht

Wit licht is veel sneller te onderkennen door de vijand dan gecombineerd rood/ groen licht. Dat maakt de Tomahawk een zeer geschikte lichtbron voor medisch tactische hulpverleners. Naast 3 intensiteiten wit licht, groen licht en roodlicht, beschikt deze lichtbron ook over de combinatie van rood/groen. Daarnaast beschikt hij nog over een blauw licht aan de onderzijde welke gebruikt kan worden om m.b.v. fluoresceïne defecten aan het oog te onderkennen. Deze kan ook vervangen worden door UV licht (schimmels en bacteriën aantonen)

Met behulp van helderheidversterkers (HV kijkers) is een lichtbron op grote afstand zichtbaar, waarbij wit licht veel sneller te onderkennen is dan rood, groen en blauw licht.

Vanzelfsprekend geldt dit ook voor de combinatie rood/groen licht van lage intensiteit. Dit maakt dat tactisch lichtdiscipline, ook in een gewonden scenario van essentieel belang blijft.

Fig3: zichtbaarheid met blote oog van laag intensiteit wit licht links ten opzichte van laag

intensiteit groen/rood combinatie licht

Conclusie

De Tomahawk MC TC3 en Tomahawk NV TC3 (met IR als extra lichtoptie) biedt de tactisch medische hulpverlener de mogelijk om snel bloedingen te onderkennen en te behandelen, zonder risico te lopen op onderkenning van zijn positie door de vijand. Uit een enquête onder US Medics gaf 25% aan dat gebrek aan een goede lichtbron de behandeling van slachtoffers ernstig had bemoeilijkt.

De combinatie van rood/groen licht maakt snel vaststellen van bloed mogelijk, waarbij lichtdiscipline niet uit het oog verloren moet worden (verplaats naar dekking, zorg dat lichtbron niet direct waarneembaar is voor vijand, gebruik laag/ intensiteit tactisch licht, schijn van dichtbij op hetgeen je wilt waarnemen).

Voor beide versies is een MOLLE compatible bevestiging beschikbaar. Hiermee zijn de lampjes te bevestigen aan het scherfvest, dit zorgt voor minder lichtbewegingen ten opzichte van een lampje aan de helm, tevens zit de lichtbron een stuk lager. Met het bevestigingssyteem is het licht in hoek te verstellen.

Momenteel bestaan er nog geen andere tactische lichtbronnen die vergelijkbare mogelijkheden bieden aan de medisch tactische hulpverlener.

Bronnen

• Calvano CJ et al: Tactical Lighting in Special Operations Medicine. Survey of Current Preferences. Journal of Special Operations Medicine Volume 13, Edition 4/Winter 2013

• www.first-light-usa.com

• www.specialmedics.com

Fig 4: De Tomahawk NV TC3 kit rood/groen lichtcombinatie in 3 intensiteiten, IR en UV licht. De Tomahawk MC TC3 Kit geeft de mogelijkheid, los van elkaar, rood en groen licht te geven in 3 intensiteiten maar ook de combinatie van deze twee kleuren. UV licht kan als optie worden toegevoegd.

START NIEUWE TACTICAL MEDICINE BLOG

Thu, 27 May 2021 22:53:34 GMT

BLOG TACTICAL MEDICINE

De afgelopen 20 jaar hebben wij ons als arts instructeur bezig gehouden met het opleiden van special forces medics. Tactical Medicine heeft zich in de afgelopen 25 jaar ontwikkeld tot een nieuw medisch specialisme. Momenteel is er zeer veel interesse zowel civiel als militair. De ontwikkelingen gaan nog steeds snel en het is belangrijk om informatie te delen en om het kaf van het koren te kunnen scheiden. Vandaar dat we vanuit onze betrokkenheid bij de doelgroepen starten met deze blog pagina. Heeft u interesse in een bepaald onderwerp, laat het weten, misschien dat we daar wat over weten en kunnen delen.

c7a88dfb

Psychological Skills in TacMed training

Stress Exposure Training

publicaties TCCC NMGT en Medisch Contact

Publicaties TCCC in NMGT en Medisch Contact

Bone Injection Gun foutje

Hoe eenvoudige handelingen minder vanzelfsprekend worden in een veranderde situatie

interview

Why I recommend this book

Waarom ik Frontlinie training aanraad!

Stress Inoculation Training

Interessante artikelen in JSOM over SIT training

Rescue dekens

Goud is koud

CMC conferentie 2021

Stilstand is achteruitgang

Tactisch Licht

Tactisch licht

Was is er nodig om inzet gereed aan de start te verschijnen?

Gaat "alle beetjes helpen" hier op of moeten we vooraf nadenken over de haalbaarheid en keuzes maken?

Working on your rethinking skills

ACTIONS FOR IMPACT

TCCC NL in 2004

NMGT 2004

Geschiedenis van de MARCH, CABCD, THREAT en S-CAB acroniemen Prioritering van massief bloedverlies in de militaire en civiele traumazorg door M. Leeflang, R Woets en CMN Veltman

Link naar artikel in NMGT

Afstemming arousal op taak

Afstemmen arousal op uit te voeren taak

De Evolutie van acceptatie van een nieuw idee

Early Care of the Seriously Wounded Man

It will be tragical if medical historians can look back on the World War II period and write of it as a time when so much was learned and so little remembered

Zorg voor evenwicht in aan- en uit staan!

Naast professionele medische hulpverlening beschikken we zelf allemaal over een krachtig middel om gezondheid te bevorderen.

redde het slachtoffer het door of ondanks ons handelen?

Hoe kom je erachter of een medische handeling al dan niet bijdraagt aan het realiseren van het doel "zero preventable deaths"?

Tactical Medicine NL 2004

Wat was de stand van zaken in 2004?

Waarde van rood/groen licht combinatie in tacticalmedicine

WAARDE VAN ROOD/GROEN LICHT COMBI IN TACTICAL MEDICINE

START NIEUWE TACTICAL MEDICINE BLOG

BLOG TACTICAL MEDICINE

"WHEN YOU'R UNDER PRESSURE, YOU DON'T RISE TO THE OCCASION, YOU SINK TO YOUR LEVEL OF TRAINING."